LEZINGENCYCLUS 'Christen-zijn in de 21ste eeuw'

Het klassieke veiligheidsdenken loopt dood. Het idee dat we veiligheid enkel kunnen garanderen door onszelf te bewapenen, leidt tot een vicieuze cirkel. Eén land herbewapent, de ander volgt, en zo komen we in een nieuwe wapenwedloop terecht. De NAVO heeft vorig jaar meer dan 1.500 miljard uitgegeven aan Defensie. De uitgaven voor kernwapens zijn de voorbije vijf jaar wereldwijd met bijna 50 procent gestegen. En toch voelt de wereld niet veiliger. Integendeel. De NAVO houdt bovendien elke stap naar kernontwapening tegen. Er bestaat een VN-verdrag dat kernwapens verbiedt, ondertekend door meer dan honderd landen, maar geen enkel NAVO-land doet mee.’ Die hoge investeringen in defensie creëren een vals gevoel van veiligheid. In tijden van besparingen ontwrichten zulke investeringen de samenleving en maken die minder veilig. Investeringen in de samenleving, daarentegen, maken de samenleving juist hechter en veiliger.
Orry Van de Wauwer (°1988, Antwerpen) studeerde politieke wetenschappen aan de Universiteit Antwerpen. Hij was van 2017 tot 2024 Vlaams parlementslid en vanaf 2019 ook senator. Vanuit de senaat was hij plaatsvervangend lid van de parlementaire assemblee van de NAVO en OVSE. Sinds 2024 is hij directeur van Pax Christi Vlaanderen en sinds 2025 ook bestuurder van het Vlaams Vredesinstituut.

Deze lezing wordt opgenomen.

Als gemeenschappen zeggen dat ze open staan voor iedereen en gastvrij zijn, wil dat dan zeggen dat iedereen zich welkom voelt? Welke drempels ervaren mensen om zich thuis te voelen in geloofsgemeenschappen, zoals parochies of als lid van de katholieke kerk? Welke good practices maken katholieke gemeenschappen echt gastvrij? Specifiek gaat het hier onder andere over Belgen en over mensen die naar België migreerden, over mensen die behoren tot de lgbtq+ gemeenschap en anderen, over jongere en oudere gelovigen. Op basis van recent onderzoek gaat Annemie Dillen in op ervaringen en theorie rond inclusie, diversiteit en gemeenschap vormen. Heel wat inzichten zijn ook van toepassing op andere, niet-specifiek christelijke groepen.
Annemie Dillen is gewoon hoogleraar aan de Faculteit Theologie en Religiewetenschappen, KU Leuven. Haar onderzoek behandelt thema’s binnen empirische theologie en praktische theologie (met een focus op ‘geleefde religie’). Ze publiceerde over lokale kerkgemeenschappen, gezinnen, moeders, ouderschap en kinderen, over spiritualiteit en pastorale zorg, vaak in combinatie met vragen rond gender, geweld en in/uitsluiting. Ze behaalde een doctoraat in theologische ethiek en doceert momenteel omtrent diversiteit, gender en religie, pastoraaltheologie en geloofscommunicatie, empirische methodologie en seksualiteitsethiek.

Deze lezing wordt opgenomen.

David Dessin neemt jullie mee in een eerste verkenning van een fenomeen dat recent de media haalde: de vernieuwde interesse in het christendom in West-Europese landen zoals het onze. Jongeren die op eigen beweging het christendom ontdekken, jonge ouders die zoeken naar antwoorden op de vragen die ook hun eigen kinderen stellen, maar ook de oudere generaties (her)ontdekken het christendom op latere leeftijd. Hoe betekenisvol zijn deze cijfers, hoe groot is deze beweging? Is er sprake van een heropleving van het christendom? En vooral ook: wat drijft de mensen zelf? En welk christendom mogen we hiervan verwachten?
David Dessin (1985) studeerde filosofie aan de KULeuven. Eerder publiceerde hij het bekroonde ‘God is een Vluchteling. De terugkeer van het christendom naar West-Europa’ (2016). Hij werkte als assistent aan de KUL en UA, als adviseur voor de N-VA en voor de Vlaamse Minister-President en minister van onderwijs, en sinds 2023 als afdelingshoofd voor het Vlaamse Mensenrechteninstituut. Sinds 2026 is hij nationaal directeur van Kerk in Nood België & Luxemburg.

Deze lezing wordt opgenomen.